وایسا دنیا...من می خوام پیاده شم!!!

تعطیل...

azi-sep2525 — Wed, 10 Oct 2007 20:42:18 GMT

خــدا حــافظ

از اینجا کـــه

پـُر از غمــه

خســـته شــدم

می خوام بــرم

خدا حــافظ ...

شبهای بعد از تو

azi-sep2525 — Sun, 16 Sep 2007 11:08:18 GMT

-« شبهای بعد از تو »-

چه تاریک وچه دلگیرم در این شبهای بعد ازتو

به زخمی خو گرفتم زخم ناپیدای بعد از تو

منم با یک سبد اواز همراهی تو تنهایی

ومن حالا به فکرم فکر تنهای بعد از تو

و شعرم شاخه تنگ قفسهای من من شد

غزل این یار دیرینه که شد اوای بعد از تو

و چون رودی که گم کرده خم دریایی خود را

نمی دانم چه باید کرد فرداهای بعد از تو

تو صبحی در شب یلدای من بودی ولی اینک

چه تاریک وچه دلگیرم در این شبهای بعد از تو

بخت...

azi-sep2525 — Sat, 01 Sep 2007 18:41:18 GMT

-_- ♥ بــخــت ♥-_-

به سرپوش زمین بنگر

هزاران نقطه سوسو می زند اما

اگر آن کهکشان از هم بپاشد بر زمین ریزد

تو باور کن که یک قطره از آن باران رحمت زا

به روی کلبه چوبین من

هرگز نمی رقصد نمی غلطد

و اما

اگر یک تیر زهرالود

در شامی سیاه و تار

ناگه از کمان خود جدا گردد

بسان مرغکی از کوچ برگشته

به سوی سینه ام آید

و حتی پیش از آنکه من به خود آیم

درون سینه ام نالد

که ای مرد جوان

آغوش قلبت روی من بگشا

که من از مردم خوشبخت میترسم

غم بی همــزبانی

azi-sep2525 — Sun, 26 Aug 2007 11:37:18 GMT

غم بی همــزبا نی

*مرا در بیستون بر خاک بسپارید که تا شبها*

*غم بی همزبانی را برای کوهکن گویم*

*بگوبم عاشقم بی همدمم دیوانه ام مستم*

*نمی دانم کدامین حال درد خویشتن گویم*

*از آن گمگشته من هم نشانی او را ای قاصد*

*که چون یعقوب نابینا سخن با پیرهن گویم*

*تو می آیی به بالینم ولی ان دم که در خاکم*

*خوشامد گویمت اما در آغوش کفن گویم*

بهانه....

azi-sep2525 — Fri, 10 Aug 2007 12:59:18 GMT

بهــــــــــانه

از باغ میبرند چراغانیت کنند

تا کاج جشنهای زمستانیت کنند

پوشانده اند صبح تو راابرهای تار

با این بهانه که بارانیت کنند

یوسف به این رها شدن از خاک دل مبند

این بار میبرند که زندانیت کنند

ای گل گمان نکن به شب جشن میروی

شاید به خاک مرده ای ارزانیت کنند

یک نقطه بیش فرق بین رحیم و رجیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانیت کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند

-_تــو را عاشقـانه می پرستم_-

azi-sep2525 — Wed, 11 Jul 2007 11:59:18 GMT

♥-_تــو را عاشقـانه می پرستم_- ♥

اگه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به

پايان برسه تموم خطهاي تلفن/تالارهاي

گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه

پر ميشه »از اينكه رنجوندمت

پشيمونم من رو ببخش«! يا

» تو را عاشقانه مي پرستم «

» مراقب خودت باش « اما بين اين

همه پيام يكي از همه تكون دهنده تره

» هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم «

پس عشق و محبت را تقديم كنيم

به آنكه دوستش داريم شايد فردايي نباشد

تا حالا!!!!!

azi-sep2525 — Tue, 10 Jul 2007 10:46:53 GMT

تا حالا انتظار کشيدي!!!!!!

تا حالا به جاده فکر کردي!!!!!!

تا حالا به آخر جاده فکر کردي!!!!!!

تا حالا از به انتظار نشستن ترسيدي!!!!!

تا حالا از آخر جاده ترسيدي!!!!!!!!!

تا حالا فکر کردي که اگه اين جاده اونجايی که تو نخواي٫ به مقصد برسه چی ميشه!!!!!

تا حالا فکرشو کردي که به انتظار شخصی نشستن٫ اونم دم جاده چقدر سخته!!!!!

چاره ...................!!!!!!

azi-sep2525 — Tue, 10 Jul 2007 10:26:18 GMT

خودم را ساخته ام تا بگويم آنچه را باخته ام ، فراموش كرده ام . زندگي ام را به پاي كسي گذاشتم كه دوستش مي داشتم ولي او هيچ وقت مرا دوست نداشت و چگونه دوستش بدارم آگاه از اين كه هرگز برايش اهميتي ندارم ، به او حق مي دهم شايد او هم مانند من يكي را دوست داشته است... حال از خود مي پرسم : او را براي هميشه دوست خواهم داشت؟ افسوس كه چنين نخواهد بود! او را فراموش كرده ام . من زماني به خود نگريستم كه ديگر سينه ام شكافته ، قلبم فسرده و روحم سپرده شده بود . بايد صبر مي كردم تا زخم سينه ام با نمك خوب شود ، با قلبم چه كار مي كردم براي گرم شدن در آفتاب گذاشتمش اما آتش گرفت ، چاره اي نداشتم نيمي از خاكستر قلب سوخته ام را به آب و نيم ديگر را به خاك سپردم و به يادم ماند كه روحم ، روحم ، روح من هيچ موقع ، هيچ وقت و هيچ زماني از او جدا نشد . يادگار او سوالي است بي انتها : آيا صبر كنم بر او كه بر من صبر نكرد ؟

ترانه

azi-sep2525 — Sun, 08 Jul 2007 08:29:34 GMT

من در پي آنم كه از روشني عشق، كلامي طاهر يابم تا در بلنداي زيستنم ، سراينده ترانه‌هاي ملكوت باشم. و تو اي مهتاب من!

خواهم كه چون كودكان، دست به دستان تو گيرم تا در نشيب و فراز راه، سنگ‌دانه ‌هاي جهل و غرور پايم را به كجي نياندازند.

زين رو تو را همنواي شادي ها و غم هايم مي خواهم ، مي خواهم تو را در زير بام خلوتم،

مي خواهم تو را در شنودن و گفتنم،

كه بيداري‌ام بي تو خفتن است و خفتنم با تو ، تمام بيداري.

و نخواهم كه چون ديگر آدميان مكرر، حياتي زميني را،

آسماني را براي ابديت مي خواهم كه زيستنم سبزترين رويشها باشد، آنچنان كه من از زمين تا آسمان بلند شوم و براي تمامي آنچه كه مي خواهم

تنها،

و تنها،

و تنها تو را مي خواهم...

شكوفايي

azi-sep2525 — Sun, 08 Jul 2007 08:28:32 GMT

براي لحظه اي شكوفا شدن و باليدن در بي نهايت نور مدت هاي بسياري

بايدسردي خاك را تحمل كرد و اين رنج براي زيبايي روزهاي شكوفايي

شيرين و گواراست.